Modele wzrostu

    0
    83 views

    Modèle wzrostu solowa (także Model solowa-swün) – prosty makroekonomiczny egzogeniczny Model wzrostu, posługujący się funkcją Produkcji uzależniającą taille Produkcji OD ilości zużywanych czynników Produkcji (pracy, kapitału i Stanu Technologii). Wykorzystywaną funkcją może być NP. Funkcja Cobba-Douglasa lub Funkcja Produkcji CES. MODELE endogeniczne wzrostu kładą nacisk na efekt pośredni polegaj na tym, że wzfrost inwestycji w jednej firmie przyczynia się ne globalnego wzrostu Produkcji poprzez Zwiększenie Ogólnego poziomu wiedzy je kwalifikacji. Najprostszym Przykładem modelu endogenicznego, qui jednocześnie obrazuje jego Główne założenia, Jest modèle AK. Modèle Ten zakłada Stały, Dodatni List poziom Technologii oraz traktuje kapitał jako oddziałem czynnik Produkcji. W efekcie poziom Produkcji jest proportionnellement cjonalny do zasobu Tak rozumianego kapitału. Dla analizy wzrostu gospodarczego w modelu AK fondamentalne znaczenie ma określenie wielkości oszcz, ności, de l`ICH wzrod powoduje też przyspieszenie Tempa wzrostu gospodarczego. Wzrouille oszczde ności wynika natomiast z obniżenia poziomu STOPY dyskontowej a także z obniżenia elastyczności krańcowej użyteczności konsumpcji. Analogiczny efekt wywołuje podniesienie poziomu Technologii. 2 Wzfrost Gospodarczy: fakty. Akumulacja kapitału: modèle Solowa. Rola postępu technicznego.

    Optymalny poziom konsumpcji. Rachunek dochodu i reszta Solowa. MODELE endogéniczne. 19 modèle solowa z postępem technicznym zasilającym pracęa x L – Praca efektywna a rośnie w shintô g k = k/al kapitał na jednostkę pracy efektywnej y = y/al = f (k) Produkt na jednostkę pracy efektywnej; s f (k) faktyczne Inwestycje na jednostkę pracy efektywnej ( + n + g) Inwestycje restytucyjne (Inwestycje niezbĩne dla obowiązywała k na istniejącym poziomie). ^ ^ ^ ^ ^ MODELE wzrostu egzogenicznego wykorzystują neoklasyczną, agregatową funkcję Produkcji. Różnią się między sobą jedynie przyjętą postacią tej funkcji. 12 równowaga stacjonarna (état d`équilibre) CD. k-k * k * = const.

    (∆ k = 0) s f (k *) = ( + n) k * y * = f (k *) = const. zmiana funkcji Produkcji f (.), STOPY oszcz, ności s, Tempa wzrostu droits n oraz STOPY dépréciation jacji  Zmienia k * oraz y *. 22 Wnioski: Głównym czynnikiem wzrostu jest Postęp techniczny (w modelu Solowa jest à czynnik egzogeniczny: Dany z “zewnątrz”); Stopa wzrostu y w długim okresie osią ścieżkę zrównoważonego wzrostu wyznaczoną przez g poziom dochodu na mieszkańca Zależy OD STOPY inwestycji; Warunkowa konwergencja dochodu w skali międzynarodowej (przy takiej samej stopie oszczde ności); Stopa oszczet ności powinna być dostosowana do tzw. “złotej Reguły” maksymalizującej konsumpcję. 21 Podstawowe implikacje modelu ^ ^ k, y const. co oznacza, że: k, y rosną w shintô g k, y rosną w shintô n + g Z takiego podejścia wynika, że długookresowy wzrouille Produkcji faktycznej jest możliwy jedynie Dzięki wzrostowi Produkcji potencjalnej.